Belastingverdrag Nederland Verenigde Staten: dubbele belasting voorkomen

De Verenigde Staten hebben met meer dan 68 landen belastingverdragen gesloten. Ook tussen Nederland en de Verenigde Staten geldt een belastingverdrag, met als doel dubbele belasting te voorkomen en vast te leggen welk land belasting mag heffen over bepaalde inkomsten. Voor Amerikanen die in Nederland wonen – en voor Nederlanders met een Amerikaanse nationaliteit – roept dit verdrag vaak vragen op. Want hoewel het verdrag dubbele belasting probeert te beperken, betekent dit niet dat u automatisch bent vrijgesteld van belasting in één van beide landen.

In dit artikel leggen we uit hoe het belastingverdrag tussen Nederland en de Verenigde Staten werkt, welke inkomsten onder het verdrag vallen en waarom Amerikanen in Nederland ondanks het verdrag toch vrijwel altijd aangifte moeten blijven doen in de VS.

Wat is het belastingverdrag Nederland Verenigde Staten?

Het belastingverdrag tussen Nederland en de Verenigde Staten is bedoeld om te voorkomen dat hetzelfde inkomen in beide landen volledig wordt belast. Het verdrag verdeelt het zogenoemde heffingsrecht: het bepaalt welk land belasting mag heffen over specifieke inkomsten, zoals loon, pensioen, dividend of inkomsten uit onroerend goed.

Het verdrag zorgt er dus niet voor dat belasting verdwijnt, maar dat belasting wordt toegewezen. In veel gevallen betaalt u belasting in het land waar u woont, terwijl het andere land (gedeeltelijk) terugtreedt. Dit betekent echter niet dat u geen aangifte meer hoeft te doen in dat andere land.

Amerika heeft 68 belastingverdragen gesloten met verschillende landen, waaronder Nederland. Veel landen hebben belastingverdragen met Amerika om de gevolgen van een dubbele belasting voor burgers en bedrijven (Double Tax Avoidance Agreement) te verminderen.

Zo bestaat er ook een belastingverdrag Nederland-Verenigde Staten om het betalen van dubbele belasting te voorkomen (bijvoorbeeld; zowel in het land waar u gevestigd bent als in de VS).

Verschillen fiscale wetgeving ondanks belastingverdrag Nederland Verenigde Staten

Nederland en de Verenigde Staten hanteren fundamenteel verschillende uitgangspunten voor belastingheffing. Nederland belast inwoners op basis van fiscale woonplaats. De Verenigde Staten daarentegen belasten hun burgers op basis van staatsburgerschap, ongeacht waar zij wonen of werken.

Een bekend voorbeeld is de verkoop van een eigen woning. In Nederland is de verkoop van de eigen woning in veel gevallen onbelast. De Verenigde Staten kunnen deze verkoop echter wél als belastbare vermogenswinst aanmerken. Ook wanneer u in Nederland al belasting heeft betaald, kan de VS alsnog belasting heffen.

Dit verschil verklaart waarom het belastingverdrag niet automatisch leidt tot vrijstelling van Amerikaanse belasting.

Echter, het betalen van belasting in uw eigen land betekent niet noodzakelijk dat u niet in de VS zal worden belast. In sommige gevallen verschillen de fiscale wetgeving tussen het land van verblijf en de Verenigde Staten.

Wat niet in het ene land belast is kan belastbaar in de VS zijn. Voorbeeld: In uw land van verblijf is winst uit de verkoop van een huis niet belast, maar in de VS wel. Dit betekent dat u belasting moet betalen aan Amerika.

Dubbele woonplaats en tie-breaker rules

In sommige situaties kan iemand volgens zowel Nederland als de Verenigde Staten als fiscaal inwoner worden beschouwd. Het belastingverdrag bevat daarom zogenoemde tie-breaker rules. Deze regels bepalen welk land voor verdragsdoeleinden als woonland wordt aangemerkt.

Daarbij wordt onder meer gekeken naar:

• de plaats van de permanente woning;
• waar de persoonlijke en economische belangen liggen;
• de gebruikelijke verblijfplaats;
• de nationaliteit.

Deze regels zijn uitsluitend bedoeld om het heffingsrecht te verdelen. Ze ontslaan u niet van aangifteverplichtingen in één van beide landen.

Aangifteplicht ondanks het belastingverdrag

Een veelvoorkomend misverstand is dat het belastingverdrag betekent dat u geen belastingaangifte meer hoeft te doen in de Verenigde Staten. Dat is onjuist. Het belastingverdrag bepaalt welk land belasting mag heffen, maar verandert niets aan de Amerikaanse aangifteplicht.

Amerikaanse staatsburgers en bepaalde Green Card-houders moeten altijd een Amerikaanse belastingaangifte indienen, ook als zij volledig in Nederland wonen en daar belasting betalen.

Amerikaanse burgers en Green card houders worden beschouwd als woonachtig in Amerika op basis van hun nationaliteit, of het feit dat zij een permanente verblijfsvergunning op basis van hun Green card hebben. Echter, als een Amerikaan of Green card houder in Nederland woont, dan ziet de Nederlandse belastingdienst deze persoon als inwoner van Nederland op basis van de woonplaats.

In deze situatie heeft een dergelijk persoon een dubbele inwonersplaats en zal zowel Nederland als de Verenigde Staten de volledige belasting vorderen over het wereldwijde inkomen hetgeen tot dubbele belasting van dezelfde inkomsten in beide landen kan leiden. Het belastingverdrag met de Verenigde Staten verduidelijkt deze dubbele woonplaats problematiek door te stellen dat de ‘echte’ woonplaats zal worden bepaald aan de hand van de permanente woning, dan wel persoonlijke en economische betrekkingen of waar de persoon gewoonlijk verblijft.

Wanneer aan de hand van het belastingverdrag de woonplaats is vastgesteld, dan worden vastgesteld welk land het eerste heffingsrecht heeft waarbij dan het andere land een voorkoming van dubbele belasting dient te verlenen.

Het belastingverdrag bepaalt alleen welk land een heffingsrecht heeft maar niet hoe en waarover een land belasting mag heffen. Een belastingverdrag Verenigde Staten, ook indien volledig van toepassing, ontslaat u geen geval van uw aangifte-verplichting.

De saving clause: waarom u tóch aangifte moet doen in de VS

Het belastingverdrag tussen Nederland en de Verenigde Staten bevat een zogenoemde saving clause. Dit is een cruciale bepaling die vaak over het hoofd wordt gezien. De saving clause houdt in dat de Verenigde Staten altijd het recht behouden om hun eigen burgers te belasten, alsof het belastingverdrag niet bestaat.

Met andere woorden: de VS “spaart” het recht om haar staatsburgers wereldwijd te belasten. Het belastingverdrag kan de Amerikaanse aangifteplicht dus niet opheffen. Wel kan het verdrag invloed hebben op hoeveel belasting uiteindelijk verschuldigd is, bijvoorbeeld via verrekening van in Nederland betaalde belasting.

Welke inkomsten vallen onder het belastingverdrag?

Het belastingverdrag verdeelt het heffingsrecht per inkomenscategorie. De belangrijkste categorieën zijn:

Loon en salaris

In de meeste gevallen wordt loon belast in het land waar u woont en werkt. Nederland heeft doorgaans het primaire heffingsrecht.

Dividend en rente

Dividend en rente kunnen in beide landen belast worden, maar het verdrag beperkt vaak het bronbelastingtarief.

Pensioen en sociale uitkeringen

Pensioenen, AOW en sociale zekerheidsuitkeringen kennen specifieke verdragsregels. Afhankelijk van het type pensioen kan Nederland of de VS het heffingsrecht hebben.

Onroerend goed

Inkomsten uit onroerend goed worden meestal belast in het land waar het vastgoed zich bevindt.

Vermogenswinst

Vermogenswinsten worden verschillend behandeld en kunnen in de VS alsnog belast zijn, ook als Nederland geen belasting heft.

Hoe voorkomt u dubbele belasting tussen Nederland en Amerika?

Hoewel dubbele aangifte niet te voorkomen is, kan dubbele belasting vaak wél worden beperkt. De twee belangrijkste methoden zijn:

• Foreign Tax Credit (FTC)

  Hiermee verrekent u in Nederland betaalde belasting met de verschuldigde Amerikaanse belasting.

• Foreign Earned Income Exclusion (FEIE)

  Hiermee kunt u een deel van uw buitenlandse arbeidsinkomen uitsluiten van Amerikaanse belastingheffing, tot een jaarlijks door de IRS vastgesteld maximum.

Welke methode het meest geschikt is, hangt af van uw inkomen, gezinssituatie en het belastingniveau in Nederland. De Foreign Tax Credit wordt vaak gebruikt wanneer de Nederlandse belasting hoger is dan de Amerikaanse. De Foreign Earned Income Exclusion kan gunstig zijn bij arbeidsinkomen, maar sluit geen andere inkomsten uit en kan gevolgen hebben voor toekomstige verrekeningen.

In de praktijk wordt de Foreign Tax Credit vaak toegepast wanneer de belastingdruk in Nederland hoger is dan in de Verenigde Staten. De in Nederland betaalde belasting kan dan worden verrekend met de Amerikaanse belasting. De Foreign Earned Income Exclusion kan gunstig zijn bij arbeidsinkomen, maar is niet van toepassing op andere inkomenssoorten zoals pensioen, dividend of vermogenswinst. Bovendien kan het gebruik van FEIE gevolgen hebben voor toekomstige verrekening van buitenlandse belastingen.

Vragen over belastingverdrag Nederland Verenigde Staten?

Het belastingverdrag tussen Nederland en de Verenigde Staten biedt bescherming tegen dubbele belasting, maar is complex en kent belangrijke uitzonderingen. Americans Overseas helpt Amerikanen in Nederland en Nederlanders met een Amerikaanse belastingplicht bij het correct toepassen van het belastingverdrag en het indienen van hun Amerikaanse aangifte.

Voor al uw vragen over het belastingverdrag Amerika kunt u contact opnemen met Americans Overseas. Americans Overseas is opgericht door twee individuen met een dubbele nationaliteit woonachtig in het buitenland. Gedurende de kostbare en uitputtende zoektocht naar de juiste experts, realiseerden ze zich dat ze niet alleen een berg kennis hadden verzameld over belastingverdrag Nederland Verenigde Staten, maar ook een solide netwerk van belastingexperts en juridische experts hadden opgebouwd – dat uitstekend van pas kon komen voor anderen in vergelijkbare situaties.

Neem nu contact op voor meer informatie

Bron: IRS, Rijksoverheid toeval Amerikanen, Rijksoverheid over belastingaangifte in VS