Nieuwe Amerikaanse belastingvoorstellen voor Amerikanen in het buitenland: wat kan er echt veranderen?

Een nieuw wetsvoorstel in de Amerikaanse Senaat bevat verschillende voorstellen die gevolgen kunnen hebben voor Amerikanen die in het buitenland wonen. Sommige daarvan kunnen de omgang met de IRS en internationale rapportageverplichtingen eenvoudiger maken. Maar verschillende wijzigingen die de meest directe financiële gevolgen zouden hebben gehad, zijn inmiddels geschrapt.

De wetgeving heet de Taxpayer Assistance and Service Act (TAS Act). Een eerdere versie werd behandeld als S.3931. Na behandeling door de Senate Finance Committee is de aangepaste wetgeving in september 2026 verdergegaan als S.5441.

De TAS Act is echter nog geen wet.

Het wetsvoorstel moet verder door het Amerikaanse Congres en uiteindelijk worden ondertekend voordat eventuele wijzigingen van kracht worden. De tekst kan tijdens dat proces bovendien nog worden aangepast.

Wat wordt er nu nog voorgesteld voor Amerikanen in het buitenland, wat is geschrapt en verandert er op dit moment al iets aan uw verplichtingen?

Wat is de Taxpayer Assistance and Service Act?

De Taxpayer Assistance and Service Act is een breed wetgevingspakket met meer dan 60 voorstellen die voornamelijk zijn bedoeld om IRS-procedures, de rechten van belastingplichtigen en de dienstverlening aan belastingbetalers te verbeteren.

Slechts een klein deel van het wetsvoorstel richt zich specifiek op Amerikaanse staatsburgers die buiten de Verenigde Staten wonen.

Een eerdere versie bevatte zes maatregelen die speciaal waren gericht op Amerikanen in het buitenland. Sindsdien zijn sommige voorstellen aanzienlijk aangepast en andere volledig verdwenen.

Dit is de huidige stand van de belangrijkste voorstellen:

Voor Amerikanen in het buitenland betekent dit dat de huidige versie aanzienlijk minder ver gaat dan de oorspronkelijke voorstellen.

Hypotheken in vreemde valuta: voorgestelde wijziging geschrapt

Een van de praktisch belangrijkste voorstellen ging over winsten als gevolg van wisselkoersverschillen.

Voor Amerikaanse belastingdoeleinden moeten transacties in euro’s, ponden en andere buitenlandse valuta in bepaalde situaties worden omgerekend naar Amerikaanse dollars. Voor een Amerikaan die in het buitenland woont, kan dat onverwachte fiscale gevolgen hebben.

Neem bijvoorbeeld een Amerikaan die in Nederland woont en een hypotheek in euro’s heeft.

Als de wisselkoers tussen de euro en de dollar aanzienlijk verandert tussen het moment waarop de hypotheek wordt afgesloten en het moment waarop deze wordt afgelost of geherfinancierd, kunnen de Amerikaanse belastingregels in bepaalde omstandigheden een belastbare valutawinst veroorzaken.

Dat kan zelfs gebeuren wanneer de huiseigenaar, bekeken in euro’s, geen vergelijkbare economische winst heeft gemaakt.

Het oorspronkelijke TAS Act-voorstel zou verschillende wijzigingen hebben aangebracht in deze regels voor vreemde valuta. Onder meer zouden bepaalde winsten en verliezen in verband met kwalificerende buitenlandse woningen en hypotheken anders worden behandeld.

Daarnaast zou de vrijstelling voor bepaalde persoonlijke valutawinsten worden verhoogd van $200 naar $1.000 en zouden de wisselkoersen die voor bepaalde inkomsten en uitgaven mogen worden gebruikt worden vereenvoudigd.

Deze bepalingen zijn tijdens het proces in de Senate Finance Committee geschrapt.

Voorlopig blijven daarom de bestaande Amerikaanse regels voor vreemde valuta gelden.

Dat kan met name belangrijk zijn als u overweegt een hypotheek buiten de Verenigde Staten te herfinancieren, af te lossen of anderszins te herstructureren.

Foreign Tax Credit: voorgestelde vereenvoudiging ook geschrapt

Een ander voorstel had betrekking op de Foreign Tax Credit (FTC). Americans Overseas legt deze regeling uit op de Nederlandse pagina over Form 1116 en de Foreign Tax Credit.

Amerikanen in het buitenland kunnen de Foreign Tax Credit vaak gebruiken om Amerikaanse inkomstenbelasting te verminderen met inkomstenbelasting die zij al in hun woonland hebben betaald.

Het is een van de belangrijkste mechanismen om te voorkomen dat hetzelfde inkomen zowel lokaal als in de Verenigde Staten volledig wordt belast.

Onder de huidige Amerikaanse regels kunnen sommige belastingplichtigen met relatief kleine bedragen aan buitenlandse belasting over passieve inkomsten de Foreign Tax Credit claimen zonder Form 1116 volledig te hoeven invullen.

Een van de voorwaarden is dat de kwalificerende buitenlandse belastingen niet hoger zijn dan $300 voor een individuele belastingplichtige of $600 voor gehuwden die gezamenlijk aangifte doen.

Het oorspronkelijke TAS Act-voorstel zou deze bedragen hebben verhoogd naar $1.000 voor een individuele belastingplichtige en $2.000 voor een gezamenlijke aangifte, met inflatiecorrectie in latere jaren.

Belangrijk is dat hierdoor de verplichting om een Amerikaanse belastingaangifte te doen niet zou verdwijnen. Ook zou het niet automatisch betekenen dat iemand recht kreeg op méér Foreign Tax Credit.

Het belangrijkste voordeel zou minder administratief werk zijn geweest.

Ook dit voorstel werd tijdens het commissieproces geschrapt. De bestaande drempels blijven daarom van toepassing.

Ook de voorgestelde uitzondering bij expatriation is geschrapt

Een eerdere versie van de wetgeving bevatte daarnaast een voorstel dat relevant kon zijn voor sommige mensen die overwegen hun Amerikaanse staatsburgerschap op te geven.

Onder de huidige Amerikaanse expatriation-regels moet iemand die afstand doet van het Amerikaanse staatsburgerschap in het algemeen via Form 8854 verklaren dat hij of zij gedurende de vijf belastingjaren voorafgaand aan expatriation aan de federale Amerikaanse belastingverplichtingen heeft voldaan.

Wanneer iemand die verklaring niet kan afleggen, kan dat een van de redenen zijn waarom die persoon als covered expatriate wordt aangemerkt.

Het oorspronkelijke voorstel zou de Amerikaanse minister van Financiën de mogelijkheid hebben gegeven om voor bepaalde dubbele staatsburgers met een lager inkomen af te zien van deze vijfjaarsverklaring.

Tot de mogelijke voorwaarden behoorden onder andere:

• beperkte banden met de Verenigde Staten;
• een tax home buiten de Verenigde Staten; en
• slechts een beperkt bedrag aan onbetaalde Amerikaanse belasting.

Het is belangrijk deze voorgestelde uitzondering niet te ruim te interpreteren.

Het voorstel zou de Amerikaanse exit tax of de regels voor covered expatriates niet hebben afgeschaft. Het zou alleen een beperkte uitzondering hebben gecreëerd op één specifieke certificeringsverplichting voor bepaalde personen.

Deze bepaling is geschrapt en maakt geen deel uit van de huidige versie.

Wie overweegt het Amerikaanse staatsburgerschap op te geven, moet daarom nog steeds rekening houden met de bestaande fiscale eisen over de vijf voorafgaande belastingjaren.

Wat staat er nog wel in de TAS Act voor Amerikanen in het buitenland?

Hoewel verschillende van de meer ingrijpende voorstellen zijn geschrapt, blijven er maatregelen over die specifiek relevant zijn voor Amerikanen die buiten de Verenigde Staten wonen.

1. Onderzoek naar vereenvoudiging van FBAR en internationale rapportage

Het oorspronkelijke voorstel ging verder en zou het mogelijk hebben gemaakt om de FBAR samen met de federale Amerikaanse belastingaangifte in te dienen, in plaats van apart via FinCEN.

De huidige wetgeving voert deze wijziging niet direct in.

In plaats daarvan zou het Amerikaanse ministerie van Financiën moeten onderzoeken of FBAR en andere internationale informatieverplichtingen kunnen worden gecombineerd, beter op elkaar kunnen worden afgestemd of eenvoudiger kunnen worden gemaakt.

Dat onderzoek kan uiteindelijk leiden tot veranderingen, maar verandert op zichzelf nog geen bestaande rapportageverplichting.

Heeft u momenteel een FBAR-verplichting, dan verdwijnt die door de TAS Act dus niet.

Meer informatie vindt u op de pagina Wat is een FBAR?.

2. Onderzoek naar de belasting- en compliance-last voor Amerikanen in het buitenland

Ook het Government Accountability Office (GAO) zou onderzoek moeten doen naar de praktische belasting- en rapportagelast voor Amerikaanse staatsburgers die buiten de Verenigde Staten wonen.

Daarbij zou onder andere worden gekeken of Amerikanen met lage en middeninkomens in het buitenland:

• correct en tegen redelijke kosten aan de Amerikaanse belastingregels kunnen voldoen;
• effectief kunnen communiceren met de IRS en FinCEN; en
• normale financiële diensten kunnen verkrijgen terwijl zij buiten de Verenigde Staten wonen.

Vervolgens zou het Amerikaanse ministerie van Financiën mogelijke administratieve of wettelijke oplossingen moeten onderzoeken.

Ook dit verandert de belastingregels niet onmiddellijk.

Wel zou daarmee formeel onderzoek worden gedaan naar een aantal praktische problemen waarmee Amerikanen in het buitenland al langere tijd worden geconfronteerd.

3. Meer tijd om op bepaalde IRS-brieven te reageren

Een van de weinige concrete procedurele wijzigingen die nog in de wetgeving staat, geeft bepaalde belastingplichtigen buiten de Verenigde Staten meer tijd om te reageren op zogenoemde IRS math error notices.

In plaats van de normale termijn van 60 dagen zouden kwalificerende belastingplichtigen in het buitenland 120 dagen krijgen.

Voor iemand die vanuit een ander land met de IRS moet communiceren, kunnen internationale post, tijdsverschillen en problemen bij het bereiken van de IRS het moeilijker maken om binnen korte termijnen te reageren.

Een verdubbeling van de reactietermijn kan daarom in de praktijk nuttig zijn.

Nog een wijziging: boetes voor internationale informatieaangiften

Tijdens het proces in de Senate Finance Committee werd ook de Fairness in Foreign Filing Act aan de TAS Act toegevoegd.

Deze bepaling gaat over boetes voor bepaalde internationale informatieaangiften.

Er zou een meer gestandaardiseerde procedure komen voordat de IRS boetes oplegt voor het niet indienen van bepaalde formulieren die betrekking hebben op buitenlandse ondernemingen, trusts en schenkingen.

Belastingplichtigen zouden een duidelijkere mogelijkheid krijgen voor administratieve beoordeling voordat een boete wordt opgelegd.

Ook zouden bepaalde indieningstermijnen voor internationale informatieaangiften beter worden afgestemd op de reguliere deadlines voor belastingaangiften.

Dat kan relevant zijn omdat Amerikaanse belastingboetes voor internationale rapportage aanzienlijk kunnen zijn, ook wanneer uiteindelijk weinig of geen Amerikaanse inkomstenbelasting verschuldigd is.

Voor Amerikanen in het buitenland die eigenaar zijn van een buitenlandse onderneming, belangen hebben in buitenlandse trusts of met andere internationale rapportageverplichtingen te maken hebben, kan dit onderdeel van de wetgeving daarom belangrijk zijn.

Maar net als bij de rest van de TAS Act geldt: de wijzigingen worden alleen van kracht als de wetgeving daadwerkelijk wordt aangenomen.

Wat verandert de TAS Act niet?

Dit is misschien wel het belangrijkste punt voor Amerikanen in het buitenland.

De TAS Act vervangt het Amerikaanse systeem van citizenship-based taxation niet door residence-based taxation.

Ook maakt het wetsvoorstel geen einde aan de algemene Amerikaanse belastingplicht voor Amerikanen die in het buitenland wonen.

De huidige versie schaft ook belangrijke internationale rapportageverplichtingen niet af, zoals:

• FATCA;
• FBAR;
• Form 8938; en
• PFIC-rapportage.

FATCA blijft dus bestaan, evenals de bestaande FBAR-verplichtingen. Americans Overseas Tax

De TAS Act bevat wel voorstellen om te onderzoeken of bepaalde internationale rapportageverplichtingen kunnen worden vereenvoudigd.

Maar het is vooral wetgeving over belastingadministratie, procedures en rechten van belastingplichtigen. Het is geen fundamentele hervorming van de manier waarop de Verenigde Staten Amerikanen in het buitenland belasten.

Wat gebeurt er nu?

De Senate Finance Committee keurde de wetgeving op 30 juli 2026 goed. De verder uitgewerkte tekst werd vervolgens in september als S.5441 ingediend.

De tekst kan tijdens de verdere behandeling nog veranderen.

Bepalingen die er nu in staan, kunnen opnieuw worden aangepast of geschrapt. Voorstellen die eerder zijn verwijderd, zouden theoretisch ook in een andere vorm kunnen terugkomen.

Totdat wetgeving daadwerkelijk is aangenomen en van kracht is geworden, blijven de bestaande Amerikaanse belasting- en rapportageregels gelden.

Wat betekent dit voor u?

Bent u Amerikaans staatsburger en woont u in het buitenland, dan hoeft u vanwege de TAS Act op dit moment niets te veranderen aan de manier waarop u uw Amerikaanse belastingaangifte doet.

De bestaande aangifte- en rapportageverplichtingen blijven gelden.

Dat is vooral belangrijk als u:

• een hypotheek in een buitenlandse valuta heeft;
• beleggingen buiten de Verenigde Staten bezit;
• een belang heeft in een buitenlandse onderneming;
• buitenlandse bank- of beleggingsrekeningen heeft;
• belangen heeft in buitenlandse trusts of aanzienlijke buitenlandse schenkingen ontvangt; of
• van plan bent uw Amerikaanse staatsburgerschap op te geven.

Elk van deze situaties kan onder de huidige regels specifieke Amerikaanse belasting- of rapportagegevolgen hebben.

Voordat u een belangrijke financiële stap zet — bijvoorbeeld het herfinancieren van een buitenlandse hypotheek, het herstructureren van beleggingen of het opgeven van uw Amerikaanse staatsburgerschap — is het daarom belangrijk om eerst te begrijpen welke Amerikaanse belastingregels op dit moment gelden.

Americans Overseas blijft de TAS Act en andere ontwikkelingen die gevolgen kunnen hebben voor Amerikanen in het buitenland volgen.

Neem nu contact op voor meer informatie